شعر از آتش
ناگهان دیدم سرم آتش گرفت
سوختم خاکسترم اتش گرفت
چشم واکردم سکوتم اب شد
چشم بستم بسترم اتش گرفت
در زدم کسی این قفس را وا نکرد
پر زدم بال پرم آتش گرفت
از سرم خواب زمستانی پرید
اب در چشم ترم آتش گرفت
حرفی از نام تو آمد بر زبان
دستهایم .دفترم آتش گرفت 
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 22:10 توسط
|
