گفتگو با خدا
گفتی :من که نزدیکم (بقره / ۱۸۶)
گفتم :تو همیشه نزدیکی . من دورم ......کاش می شد بهت نزدیک شم
گفتی :هر صبح .عصر . پروردگارت رو پیش خودت با خوف و تضرع و با صدای آهسته یاد کن (اعراف ۲۰۵
گفتم :این هم توفیق می خواهد
گفتی : دوست ندارید خدا ببخشدتون ؟(نور /۲۲)
گفتم :معلومه که دوست دارم من را ببخشی
گفتی : پس از خدا بخواهید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود ۹۰)
گفتم :با این همه گناه ........ آخه چیکار می تونم بکنم ؟
گفتی :مگه نمی دونید خدا است که توبه رو از بنده هایش قبول می کند (۱۰۴ توبه )
گفتم دیگه روی توبه ندارم
گفتی :ولی خدا غزیز و داناست . او آمرزنده گناه هست و پذیرنده توبه (غافر ۳-۲)
گفتم :با این همه گناه برای کدوم گناهم توبه کنم
گفتی :به جز خدا کیه که گناها نرو ببخشد ؟(ال عمران ۱۳۵)
گفتم :نمی دانم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم ! آتیشم میزنه ذوبم می کند عاشق
می شم !........توبه می کنم (بقره ۲۲۲)
گفتم :الهی و ربی من کی غیرک
گفتی:گفتی خدا برای بنده اش کافی نیست ؟(زمر ۳۶)
گفتم : برای تمام مهربونیت چکار می تونم بکنم ؟
گفتی :ای مومنین !خدا را زیاد یاد کنید و صبح و شب تمبیحش کنید او کسی هست که خودش و فرشته
هایش بر شما درود و رحمت می فرستن تا شما رو از تاریکی ها به سوی روشنایی بیرون بیارن خدا
نسبت به مومنین مهربونه (احزاب۴۳-۴۱)
با خود گفتم ......خالق هستی ........با فرشته هاش ......... به ما درود می فرستن تا آدم بشیم ؟
خدایا شکرت 
شکرت 
شکرت
